niedziela, 7 listopada 2010

Terapia Integracji Sensorycznej

Twórcą teorii i metody terapii Integracji Sensorycznej - SI była nieżyjąca już dr J.Ayres - psycholog i terapeuta zajęciowy, pracownik Uniwersytetu Kalifornijskiego. W latach siedemdziesiątych w oparciu o wiedzę z zakresu neurobiologi, neurofizjologii, psychologii i własne oraz współpracowników doświadczenia kliniczne sformułowała hipotezy wskazujące na implikacje funkcji psychoneurologicznych w szeroko rozumianych procesach uczenia się.

Metoda terapii SI kierowana jest w pierwszej kolejności do dzieci z trudnościami w uczeniu się (dysleksja , dysgrafia) i autyzmie. Może być również stosowana w usprawnianiu dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, upośledzonych umysłowo, z ADHD, niewidomych i innych. Terapia SI koryguje nieprawidłowości w zakresie:
  • postawy
  • koordynacji ruchowej
  • mowy
  • percepcji wzrokowej
  • percepcji słuchowej
  • funkcji poznawczych

Dzięki temu dziecko osiąga lepszą sprawność fizyczną w zakresie: reakcji posturalnych, regulacji napięcia mięśniowego, równowagi, planowania ruchu i koordynacji wzrokowo-ruchowej. A także staje się bardziej samodzielne, odporne na niepowodzenia, wytrwalsze w pokonywaniu trudności,  lepiej radzi sobie w nauce i kontaktach rówieśniczych.
Terapia i teoria SI może być wykorzystywana również w działalności profilaktycznej. Stymulując prawidłowy rozwój dzieci już od wieku niemowlęcego, szczególnie w przypadku tzw. grupy ryzyka okołoporodowego, zapobiegamy późniejszym nieprawidłowościom rozwojowym.


Kiedy zwrócić się do terapeuty SI? 

Lista objawów zaburzeń integracji sensorycznej jest bardzo długa. Nie znaczy to, że wszystkie one występują u jednego dziecka. Jeśli jednak któreś z poniższych stwierdzeń opisuje Twoje dziecko, powinieneś zwrócić się do Terapeuty Integracji Sensorycznej:
• reaguje na dotyk agresją lub wycofaniem się,
• nie lubi dotykać nowych faktur,
• nie lubi lekkiego dotyku a toleruje stanowczy,
• nie lubi: mycia twarzy, czesania, obcinania paznokci, mycia zębów,
• boi się wysokości i ruchu, lub odczuwa mdłości w wyniku niewielkiego ruchu bądź wysokości,
• niechętnie ryzykuje oraz próbuje nowych rzeczy,
• czuje duży dyskomfort w zatłoczonych miejscach,
• je mało zróżnicowane jedzenie i/lub ma dużą wrażliwość na zapachy,
• bywa nadmiernie pobudzone i aktywne,
• łatwo się rozprasza,
• ma trudności z zabawami manipulacyjnymi (pisanie, zapinanie guzików, wycinanie itp.),
• wydaje się niezdarne, często upada, potyka się,
• nie reaguje na ból i nie zauważa innych bodźców dotykowych,
• często i zbyt mocno dotyka inne osoby,
• uczestniczy w niebezpiecznych zabawach np. zbyt wysokie wspinanie się,
• preferuje intensywne, długo trwające zabawy typu huśtanie, kręcenie, często bez objawów dyskomfortu,
• lubi bardzo głośne dźwięki np. głośno grająca muzyka, telewizor,
• ma opóźnioną mowę lub trudności z wymową.
• ma słabe umiejętności z zakresu dużej motoryki np. kopanie, łapanie, rzucanie piłki,
• ma trudności z naśladowaniem ruchów,
• ma trudności z utrzymaniem równowagi,
• preferuje znane aktywności i zabawy,
preferuje aktywności statyczne, siedzące np. oglądanie telewizji, czytanie książek.

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza